درگز

نبود. اما، مبادا روند گشودن گره‌ها حوصله‌ی خواننده را سر ببرد، برخی از نکات شواهد ضمنی را به پیوست منتقل طلسم نویس کرده‌ام که در ابتدا باعث شد گمان کنم و در نهایت متقاعد شوم که «آن شخص» کسی جز جناب آقای ساموئل ترنر، دارای مدرک دکترای حقوق، وکیل دادگستری، از ترنر گلن، نیوری نیست - یکی از جادو و طلسمات زیرک‌ترین روسای هیئت اجرایی شمالی اتحادیه‌ی ایرلندی‌ها.[27] پیت با تشویق طعمه‌هایش، حرکت خوبی انجام داد، اما مانند یک ماهیگیر ماهر، قبل از دعا اینکه طعمه گرانبها را سریع بگیرد، نخ کافی به او داده شد. از طریق روزنامه‌های عمومی آن زمان می‌توان دریافت که افشاگری‌های خائن به داونشایر، با اقدام قاطعی از درگز سوی دولت ایرلند دنبال شد.

افراد مهم‌ترِ مشخص‌شده، آزاد ماندند، اما طلسم نویس لرد کامدن که نامشان ذکر شده بود، توانست در زمان تهدید شورش، آنها را فوراً دستگیر کند. در همین حال، یک روزنامه تأثیرگذار لندنی، «کوریر» در ۲۴ نوامبر ۱۷۹۷، با اعلام عزیمت دکتر اتکینسون، پلیس عالی‌رتبه بلفاست از دوبلین به مقصد جادو و طلسمات انگلستان، نگاهی اجمالی به سیستمی که در دعا آن زمان حاکم بود، ارائه داد. گفته می‌شود که او از طرف دولت اختیارات کامل برای دستگیری افرادی که طلسم ایرلند را بهترین دعانویس شهر ترک کرده‌اند و علیه آنها اتهاماتی با ماهیت خیانت یا فتنه‌انگیزی وجود دارد، دریافت کرده است. [صفحه ۹] آن جنتلمن سابق به خاطر نقش فعالی که در کمک به یک مارکی شمالی فریمان داشت ، به خوبی شناخته شده است و ساکنان بلفاست مدت‌ها او را به یاد خواهند داشت.[28] و

مرتد بهترین دعانویس شهر جوان شهرستان داون، در 16 سپتامبر دعا 1796 هفت نفر از همشهریان خود را دستگیر کردند؛ از آن زمان تاکنون این مردان نگون بخت بدون اجازه دیدن دوستانشان بهترین دعانویس شهر در حصر خانگی به سر می‌برند و اکنون بدون امید به محاکمه بهترین دعانویس شهر یا آزادی به سر می‌برند. «مرتد جوان داون» - که نود سال پیش برای خوانندگان انگلیسی به این شکل ذکر شد - لرد کسلری بود، که بعدها وزیر امور خارجه شد و بایرون به خاطر محافظه‌کاری‌اش او را به سخره گرفت؛ اما کسی که در نظرآباد سال ۱۷۹۰، پس از دو ماه مبارزه و صرف ۶۰۰۰۰ لیره، به عنوان عضو ویگ داون انتخاب شده بود.

او مانند پیت، کار خود را به عنوان یک اصلاح‌طلب آغاز کرد؛ مانند دیزرائیلی، خود را یک رادیکال اعلام کرد؛ و در ضیافتی ریاست می‌کرد که در آن نوشیدنی‌هایی مانند «خداوندگار حاکم ما، مردم» نوشیده می‌شد. دیری نپایید که سیاست او تغییر کرد و خاطره‌اش به گونه‌ای توصیف می‌شود که گویی بوی ضعیف و تهوع‌آور خون داغ در آن موج می‌زند. اثر آقای فرود چندین سال پیش منتشر شاهین شهر شده است؛ ویرایش‌های مختلفی از آن منتشر شده است. هزاران خواننده به تصویر او از پیکری خفه که در تاریکی می‌لغزد تا در گوش داونشایر شگفت‌انگیزترین افشاگری‌ها را بشنود، علاقه‌مند شده‌اند، اما تاکنون هیچ تلاشی برای حل معمایی که آن را پوشانده است، صورت نگرفته است.[29] نام ساموئل ترنر در فهرست افراد تحت تعقیب سرویس مخفی جایی ندارد.[30] که توسط دولت ایرلند

در سال 1798 هزینه شد - و بدین ترتیب اظهارات آقای فرود مبنی بر اینکه نام آن «شخص» مرموز در محرمانه‌ترین مکاتبات بین وزارت کشور و قلعه دوبلین فاش نشده است، تأیید می‌شود. با این حال، در پایان مشکلات، [صفحه ۱۰]وقتی نیاز به پنهان‌کاری کمتر شد و اعطای مستمری به «افرادی که در طول شورش خدمات مهمی ارائه داده بودند» بهترین دعانویس شهر مطلوب شد، نام جادو و طلسمات ساموئل ترنر در روزنامه‌های کورنوالیس با حق دریافت ۳۰۰ لیره در سال یافت می‌شود. اما در پاورقی از سردبیر خستگی‌ناپذیر - آقای مشگین شهر راس - که از هیچ تلاشی برای کسب اطلاعات دقیق دریغ نمی‌کرد، اعتراف می‌شود که دستیابی به هرگونه اطلاعات خاصی در مورد ترنر غیرممکن بوده است.

سال‌هاست که من روابط خبرچینان با دولت را بررسی کرده‌ام و ساموئل ترنر تنها دریافت‌کننده بزرگ «خون‌بها» است که خدماتش هنوز جای بررسی دارد. نام ترنر هرگز در هیچ لیست حقوق بازنشستگی چاپ‌شده‌ای وجود نداشته است. آقای راس این جادو و طلسمات نام طلسم را در قلعه دوبلین، به همراه چند نفر دیگر، در یک «یادداشت محرمانه» که برای مطالعه لرد ستوان نوشته شده بود، پیدا کرد، کسی که دستورش ضروری شد. این پول «به موجب حکم مورخ ۲۰ دسامبر ۱۸۰۰ داده شده بود»، اما نام‌ها مخفی نگه داشته شدند - پرداخت‌ها طلسم به طور محرمانه توسط معاون وزیر انجام می‌شد. در این فاصله زمانی، ردیابی زندگی‌ای که آقای راس، سی سال قبل، کوچکترین نگاهی به آن نینداخته بود، آسان نیست؛ اما امیدوارم