چهارشنبه ۲۹ بهمن ۰۴ | ۰۹:۰۴ ۶ بازديد
در مجله علمی آمریکایی ، اشارهای نشده است هنوز در جعبه بستهبندی خود، در کالج Thiel، گرینویل، پنسیلوانیا پیدا شد.[23] در مجموع، ۱۰ عدسی و آینه (که گاهی اوقات به عنوان «عدسی» نیز توصیف میشوند) ردیابی شدهاند. برخی منابع تا ۲۰ عدد از آنها را در زمان مرگ او به او نسبت میدادند. از این تعداد، تنها شاهکار او، آینه ۶۲ اینچی فاروج که اکنون در موسسه اسمیتسونیان نگهداری میشود، اکنون قابل یافت است. به نظر میرسد اکثر آنها هرگز استفاده نشدهاند، اما این لزوماً نشانهای از نقص در ابزارها نیست.
همانطور که بررسی ما از آینه ۶۲ اینچی نشان میدهد، پیت سازندهای ماهر بود. این موضوع همچنین نتیجه آماتور بودن او نیست. بسیاری از تلسکوپهای بزرگ جهان در اواسط دهه نود دارای عدسیها و آینههایی بودند که توسط دو آمریکایی دیگر، جان براشیر و آلوین کلارک، ساخته شده بودند که مانند پیت، به عنوان آماتور وارد عرصه تلسکوپسازی شدند.[24] اما آشخانه آنها این شانس را داشتند که با طلسم ستاره دعا شناسان حرفه ای شناخته شده ارتباط برقرار کنند. پیت ممکن است در ارائه بازتابنده های خود به جادو و طلسمات موسساتی که قادر به تأمین مالی نصب آنها نبودند، اشتباه کرده باشد.
شاید اشتباه او در ارائه آنها به جای فروش آنها بوده است. حالا به بزرگترین آینه دکتر پیت، بازتابنده ۶۲ اینچی، میرسیم. در سپتامبر ۱۸۹۳، جلسه سالانه کنفرانس ایری در دوبوا، پنسیلوانیا برگزار شد. این آخرین جلسه دکتر پیت به عنوان یک کشیش فعال بود. در سال ۱۸۹۴، او به مقامی نیمهبازنشسته تبدیل شد و پس از آن بازنشسته شد. به طلسم افتخار کشیش قدیمی و به مناسبت افتتاح یک دانشگاه متدیست جدید، دانشگاه آمریکایی، در واشنگتن دی سی، تصمیم گرفته شد که پیت یک آینه تلسکوپ برای مدرسه اسفراین بسازد. این آینه قرار نبود یک آینه بازتابنده معمولی باشد، بلکه بزرگترین جادو و طلسمات آینه در جهان بود.
اگرچه حقایق پیرامون این مأموریت و دستاوردهای آن به خودی خود شگفتانگیز است، اما الهامبخش افسانهای حتی قابل توجهتر شده است که اگرچه بهترین دعانویس شهر تا حدودی نسبت به توانایی و عقل سلیم ناعادلانه است.[173] از دکتر پیت، نشان دهنده تأثیری است که سرگرمی او بر معاصرانش گذاشته بود. طبق این افسانه، جان ناگهان در سن هفتاد و سه سالگی متوجه شد که باید در دوران بازنشستگی کاری برای سرگرم کردن خود داشته باشد. شکل ۱۱. —شرکت شیشه استاندارد پلیت، باتلر، جادو و طلسمات پنسیلوانیا، با علامت x روی ساختمان که دیسک ۶۲ اینچی پیت در آن ریختهگری شده است. (از پرستون، شکل ۱.) او از اسقف هرست، رئیس بردسکن جلسه که رئیس دانشگاه تازه طلسم نویس تأسیس نیز بود، پرسید: «تا آخر عمر چه کار خواهم کرد؟» اسقف گفت: «خب، نجوم بخوان.» دکتر وایت
گفت: «یک عدسی تلسکوپ بزرگ بساز.» دکتر وایت، که دکترایش در پزشکی بود، وزیری بود که در کنفرانس به عنوان مخترع و متخصص فناوری شناخته میشد. افسانه ادامه میدهد که پیت، به اصرار وایت، بهترین دعانویس شهر به کنفرانس اعلام کرد: «اگر شما هزینههای شخصی را بپردازید، من بزرگترین لنز تلسکوپ جهان را برای دانشگاه جدید خواهم ساخت.» اسقف پرسید: «خب، چقدر میتوان عدسی بزرگ ساخت؟» پیت گفت: «اوه، به بزرگی آن نمودار روی دیوار.» «یک قانون بردار و نمودار را اندازه بگیر.» عرض نمودار ۶۲ اینچ بود. اسقف دستور داد: «پیشنهاد بهترین دعانویس شهر پذیرفته شد. یک تلسکوپ بازتابی ۶۲ اینچی از دکتر پیت.»[25] در صورتجلسه خواف این کنفرانس آمده است:[26] پیشنهاد جان پیت...
جان پیت پیشنهادی برای ساخت یک عدسی بازتابنده بزرگ برای دانشگاه ارائه داد و مواد لازم برای این کار را در اختیار او قرار داد... کمیتهای متشکل از ۵ نفر برای بررسی این موضوع منصوب شد. آر. ان. استابز، جی. اچ. هوماسون، ان. تی. آرنولد، جی. طلسم نویس پی. هوکیل و جی. بی. چیس به این کمیته منصوب شدند. اگرچه پیت ۷۳ سال داشت، اما از سلامت کامل برخوردار بود و برای یک سال از عمرش، سرزندگی فوقالعادهای داشت. او پیش از طلسم این تعدادی آینه بزرگ ساخته بود تا بتواند میزان زمان و انرژیای را که قرار بود صرف این کار کند، تخمین بزند.
او میدانست که اگر سلامت خود را برای چند سال آینده حفظ کند، میتواند آن را تکمیل کند. دعا با شور و شوق همیشگی و برنامهریزیشدهاش، مقدمات کار را آغاز کرد. او به تأمینکننده همیشگیاش، سنت گوبن فرانسه، نامه نوشت و قیمت یک لیوان خالی را پرسید.[174] برای آینهای به این اندازه به اندازه کافی بزرگ است.
همانطور که بررسی ما از آینه ۶۲ اینچی نشان میدهد، پیت سازندهای ماهر بود. این موضوع همچنین نتیجه آماتور بودن او نیست. بسیاری از تلسکوپهای بزرگ جهان در اواسط دهه نود دارای عدسیها و آینههایی بودند که توسط دو آمریکایی دیگر، جان براشیر و آلوین کلارک، ساخته شده بودند که مانند پیت، به عنوان آماتور وارد عرصه تلسکوپسازی شدند.[24] اما آشخانه آنها این شانس را داشتند که با طلسم ستاره دعا شناسان حرفه ای شناخته شده ارتباط برقرار کنند. پیت ممکن است در ارائه بازتابنده های خود به جادو و طلسمات موسساتی که قادر به تأمین مالی نصب آنها نبودند، اشتباه کرده باشد.
شاید اشتباه او در ارائه آنها به جای فروش آنها بوده است. حالا به بزرگترین آینه دکتر پیت، بازتابنده ۶۲ اینچی، میرسیم. در سپتامبر ۱۸۹۳، جلسه سالانه کنفرانس ایری در دوبوا، پنسیلوانیا برگزار شد. این آخرین جلسه دکتر پیت به عنوان یک کشیش فعال بود. در سال ۱۸۹۴، او به مقامی نیمهبازنشسته تبدیل شد و پس از آن بازنشسته شد. به طلسم افتخار کشیش قدیمی و به مناسبت افتتاح یک دانشگاه متدیست جدید، دانشگاه آمریکایی، در واشنگتن دی سی، تصمیم گرفته شد که پیت یک آینه تلسکوپ برای مدرسه اسفراین بسازد. این آینه قرار نبود یک آینه بازتابنده معمولی باشد، بلکه بزرگترین جادو و طلسمات آینه در جهان بود.
اگرچه حقایق پیرامون این مأموریت و دستاوردهای آن به خودی خود شگفتانگیز است، اما الهامبخش افسانهای حتی قابل توجهتر شده است که اگرچه بهترین دعانویس شهر تا حدودی نسبت به توانایی و عقل سلیم ناعادلانه است.[173] از دکتر پیت، نشان دهنده تأثیری است که سرگرمی او بر معاصرانش گذاشته بود. طبق این افسانه، جان ناگهان در سن هفتاد و سه سالگی متوجه شد که باید در دوران بازنشستگی کاری برای سرگرم کردن خود داشته باشد. شکل ۱۱. —شرکت شیشه استاندارد پلیت، باتلر، جادو و طلسمات پنسیلوانیا، با علامت x روی ساختمان که دیسک ۶۲ اینچی پیت در آن ریختهگری شده است. (از پرستون، شکل ۱.) او از اسقف هرست، رئیس بردسکن جلسه که رئیس دانشگاه تازه طلسم نویس تأسیس نیز بود، پرسید: «تا آخر عمر چه کار خواهم کرد؟» اسقف گفت: «خب، نجوم بخوان.» دکتر وایت
گفت: «یک عدسی تلسکوپ بزرگ بساز.» دکتر وایت، که دکترایش در پزشکی بود، وزیری بود که در کنفرانس به عنوان مخترع و متخصص فناوری شناخته میشد. افسانه ادامه میدهد که پیت، به اصرار وایت، بهترین دعانویس شهر به کنفرانس اعلام کرد: «اگر شما هزینههای شخصی را بپردازید، من بزرگترین لنز تلسکوپ جهان را برای دانشگاه جدید خواهم ساخت.» اسقف پرسید: «خب، چقدر میتوان عدسی بزرگ ساخت؟» پیت گفت: «اوه، به بزرگی آن نمودار روی دیوار.» «یک قانون بردار و نمودار را اندازه بگیر.» عرض نمودار ۶۲ اینچ بود. اسقف دستور داد: «پیشنهاد بهترین دعانویس شهر پذیرفته شد. یک تلسکوپ بازتابی ۶۲ اینچی از دکتر پیت.»[25] در صورتجلسه خواف این کنفرانس آمده است:[26] پیشنهاد جان پیت...
جان پیت پیشنهادی برای ساخت یک عدسی بازتابنده بزرگ برای دانشگاه ارائه داد و مواد لازم برای این کار را در اختیار او قرار داد... کمیتهای متشکل از ۵ نفر برای بررسی این موضوع منصوب شد. آر. ان. استابز، جی. اچ. هوماسون، ان. تی. آرنولد، جی. طلسم نویس پی. هوکیل و جی. بی. چیس به این کمیته منصوب شدند. اگرچه پیت ۷۳ سال داشت، اما از سلامت کامل برخوردار بود و برای یک سال از عمرش، سرزندگی فوقالعادهای داشت. او پیش از طلسم این تعدادی آینه بزرگ ساخته بود تا بتواند میزان زمان و انرژیای را که قرار بود صرف این کار کند، تخمین بزند.
او میدانست که اگر سلامت خود را برای چند سال آینده حفظ کند، میتواند آن را تکمیل کند. دعا با شور و شوق همیشگی و برنامهریزیشدهاش، مقدمات کار را آغاز کرد. او به تأمینکننده همیشگیاش، سنت گوبن فرانسه، نامه نوشت و قیمت یک لیوان خالی را پرسید.[174] برای آینهای به این اندازه به اندازه کافی بزرگ است.
- ۰ ۰
- ۰ نظر
صدرا